Oproep voor poepsimpele snel klaar receptjes

Ik heb hier zodanig veel te doen, dat er geen tijd overblijft om te bedenken wat we kunnen eten. Heb jij een gemakkelijk snel klaar receptje, dan mag je het hier posten. More taste with less ingrediënts is het thema. De firma paard & co dankt u bij voorbaat van harte.

Fabulous trail ride and more

Moederkesdag was anders dan anders. Ik had Ina en M&M graag in levende lijve gezien, maar ja, de afstand hé... Jess maakte het goed door Kimi, Liw en mij te trakteren op een heerlijk ontbijt buitenshuis. Daarna ging Liw op stap met haar ouders die op bezoek waren. Die wonen op zes uur hier vandaan en aangezien Liw op achttien uur van hier verwijderd woont, lieten ze deze kans om elkaar te zien niet voorbij gaan. Liw versierde ons appartement met een boeketje bloemen. Ontzettend lief van haar.

Na het ontbijt duikten we nog een paar uurtjes in onze boeken. Ik kleurde spiertjes met onze nieuwe kleurpotloden om ze vervolgens te benoemen. Het begint binnen te sijpelen.

Rond de middag spraken we af aan de ranch waar we tot nu toe in het kader van de massageles al het vaakst waren. Dit keer niet voor massage, maar voor een trail ride. We waren met negen in totaal. Het was a d e m b e n e m e n d ! Het was ook wel bijzonder om de paarden te berijden die we ondertussen al een beetje kennen via de massage. Ze namen ons mee op een onvergetelijke reis. Ook dit keer geven de beelden voor geen honderdste weer hoe mooi het werkelijk was. Chapeau voor de paarden, want de ondergrond is bij momenten heel steil en rotsachtig. Niks voor mensen met hoogtevrees, zo op een richel lopen op een steile helling. De hoogteveschillen die moeten overbrugd worden, zijn bij momenten heel groot. Vertrouwen in de kracht en het kunnen van je vierbenige compaan is op zo'n moment echt wel de boodschap. Ik heb daar gelukkig geen moeite mee. Het verbaast me telkens weer hoe rustig ik daarbij blijf.

Groepsfotoke met vlnr: Jess, Haaidie, Chelsea, Karen, Sara, Sue, Cat, Kimi & Joe.

Een impressie van de trail ride.

In de namiddag deden we een nieuwe poging om in de boeken te duiken. Die is helaas mislukt. 't Is computeren geworden in de plaats. De fotobestanden waren dringend aan een opkuis toe. Het is overdreven hoeveel foto's we op die twee weken al verzamelden. Elke avond wisselen we onze foto's uit. Zo loopt dat op den duur uit de hand hé.

Om de dag in schoonheid af te ronden, hadden we onze tweede potluck. Dit keer bij 'the onions'. Dat zijn de vier jongsten van de bende. Liw begreep het eens verkeerd toen er naar hen gerefereerd werd als 'the young ones'. Sindsdien gaan ze dus als 'the onions' door het leven.

Vandaag was er in de voormiddag opnieuw massage. In tegenstelling tot de voorgaande keren, mochten we nu elk een paard uit de weide halen. Zo konden we de ganse tijd zelf met het paard bezig zijn in plaats van telkens af te wisselen. Het was heel leerrijk. Op voorhand moesten we tijdens een rondje allemaal vertellen wat onze persoonlijke uitdaging voor die dag was. Achteraf leek het wel alsof iedereen het ideale paard had uitgekozen om die uitdaging aan te gaan. Frappant! Ik genoot ontzettend van de tijd die ik samen met beide paarden mocht doorbrengen. Er was een heel nauw contact. 't Is toch iets heel speciaals hoor, een paard masseren. En qua techniek totaal anders dan wat ik bij mensen doe. Veel subtieler en lichter.

Kimi schrok zich vandaag te pletter bij de massage onder de staart. Plots werd haar hand aangezogen door de anus van het paard. Ze wilde zich wegtrekken maar dat lukte niet. Het paard klemde z'n staart heel stevig vast. Toen Kimi ons uitlegde wat er gebeurd was, moesten we daar hard om lachen. Wij waren blijkbaar niet de enigen die uitleg vroegen over wat er gebeurde...

Was het hier dat je Kimi naar binnen zoog?

Liw gaat voortaan door het leven als fartface. Zij won de tweede prijs bij de onder-de-staart-massage. De reporter was op het juiste moment ter plaatse om dit onvergetelijke moment op de gevoelige plaat vast te leggen.

Als afsluiter van de anale regio verhalen nog dit. Sinds een paar dagen zijn Kimi en Sue 'fartificial intimite'... We moeten tijdens de massage zoveel mogelijk onze spieren ontspannen. Die Kimi toch... ze neemt alles zo letterlijk op hé. Ze ontspande één spiertje teveel. En veel te eerlijk is ze ook. Toen Sue haar vroeg of dat het paard was, zei ze neen. :-)

In de namiddag terug anatomie. We zijn er bijna door. Nog een twintigtal spieren te gaan. Het eerste deel van de les vond plaats in ons leslokaal. Voor het tweede deel trokken we terug naar de ranch. Wij content! :-) We mochten de paarden gaan palperen. Alle botten en spieren gaan lokaliseren op een levend model. Wreed plezant en ook hulpzaam. Ik schrok ervan hoeveel ik al uit mijn hoofd ken.

De paarden waren heel co-operatief en hielpen een handje mee door als boekenstaander te fungeren.

Nieuwsgierig zijn ze ook. Eentje wilde alles weten wat we over hen geschreven hadden.

Nog twee losse flodders om mee te eindigen.

Dit mooie meer ligt op anderhalve mijl van ons appartement. Als het stevig waait, zijn er schuimende golven op te zien. Het lijkt dan wel een zee in plaats van een meer. Ik moet je niet vertellen hoe hard het hier kan waaien zeker?

Kimi et moi. Kimi is mijn slaapkamergenootje.

Toedels!

Haaidie
x

Nieuwe foto's

Hi folks!

De foto's van week 2 staan online. Je ziet ze in het klein aan de rechterzijde. Als je op een foto klikt, word je doorverwezen naar het online album. Daar zie je ze in een groter formaat.

Verhaal van vandaag volgt later. We hebben hier met chronisch tijdsgebrek te kampen.

See you!

Heejdie (ze proberen het hier sinds gisteren in het nederlands - hilarious!)
:-x

Estes Park

Een beeld zegt meer dan duizend woorden, dus krijg je de Estes Park verslaggeving voornamelijk aan de hand van foto's. Komt goed uit ook want ik wil eens extra vroeg in mijn bed kruipen. De vermoeidheid begint door te wegen.

Estes Park is een klein stadje dat je tegenkomt op weg naar Rocky Mountain National Park. Heel charmant. De weg er naartoe is adembenemend mooi.

Mochten ze je geblinddoekt naar Estes Park brengen, dan zou je bij het afnemen van je blinddoek denken dat je in Disneyland bent. Alweer. Het lijkt wel een totaal andere wereld vergeleken met Loveland. Kleine gebouwen, smalle straatjes, veel leuke winkeltjes...

Foto genomen rond 14u00.

Foto genomen rond 14u10. Moeilijk te zien, maar het begint lichtjes te sneeuwen.

Foto genomen rond 14u30. Zo zie je zelf eens hoe snel het weer hier kan omslaan. Nog geen uur later scheen de zon al terug. Maf zenne!

Deze foto zit ertussen omdat ik het een leuk opschrift vind. Klopt het of klopt het?

Big, big, big is hier zowat het woord. Zelfs de aardbeien zijn buiten proportie. Deze exemplaren waren minstens zo groot als een mandarijn.

Naast al die 'big'-dinges hier vond ik die deur naar het toilet wel klein uitgevallen...

Op de terugweg zagen we behoorlijk wat wildlife. Twee vossen, herten, gehoornde schapen, wapiti en dennenappels. Fascinerend. We benaderden de gehoornde schapen te voet langs een bergflank. Er waren er minstens 25 aan het grazen en ze lieten ons behoorlijk dicht komen. De wapiti liepen in een voortuin te grazen.

We komen zeker terug om een flinke natuurwandeling te maken. Hiking noemen ze dat hier.

Hartengroet!

Heidi from snowy mountain.

x

Bull riding - making progress

Gisteren was het weer een dag om U tegen te zeggen. Hij zat proppensvol feelgood momenten.

We hadden de ganse dag massage op de ranch waar we al eerder waren. Dit keer stapte ik als eerste naar voren als er kandidaten gezocht werden om de paarden te gaan vangen in de wei. Best wel spannend maar tegelijk ook een heel sereen proces. Nauwelijks e beschrijven hoe het voelt om je in zo'n prachtig glooiende weide tussen een groep loslopende paarden te begeven om ze een halster om te doen. Ik voelde me nietig en heel nederig. Gelukkig ook, maar da's niks nieuws meer hé.

We leerden de hals en ook al een stukje van het achtersteven. De hals is niet simpel, maar het achterste is helemaal mijn ding! We mochten tot helemaal onder de staart gaan! :-) Ik kreeg bij de nabespreking in de voormiddag al rare blikken toen ik zei dat ik het een zalig gevoel vind om met mijn handen onder de oksels van het paard te vertoeven. Toen ik dan in de namiddag vertelde ik dat ik al van kindsbeen af het vreemde verlangen heb om mijn arm in een koe te steken... en dat het masseren onder de paardenstaart aardig in de buurt kwam, was het compleet. Algemene hilariteit! Je zal er misschien voor bedanken, maar als je daar ooit de kans toe hebt, moet je dat echt eens proberen! Ik kan het niet uitleggen hoe het voelt maar het is de moeite! Iets in mij zegt dat moeke het daar ook plezant zou vinden. Op de terugweg gaf Liw toe dat ze dat eigenlijk ook wel zalig vindt. Zou het iets te maken hebben dat we allebei boogschutters zijn? Ofwel is er bij Liw ook gewoon een hoek af.

Eerst goed kijken, Heidi, nadien mag je er zelf je hand ondersteken... I could hardly wait!

Mijn roommates willen me aan zoveel mogelijk cultuur en smaken blootstellen tijdens mijn verblijf hier. Ze vonden het hoogtijd om me met margarita's kennis te laten maken, dus trokken we voor ons wekelijkse Friday night celebration naar een heuse Mexicaan. Het eten was weerom delicious en margarita is helemaal mijn ding. Loopt lekker binnen.

Caution: margarita's can be harmful to your apprearance. Jess did not read the sign I guess.

Nadien zakten we af naar een heuse cowboy bar. Ongelooflijk. Ik waande me heel even in Disneyland. Alleen was het zo echt als het maar kon. We gingen na aankomst direct door de achterdeur naar buiten want daar was er een bull riding event aan de gang. De max om dat in het echt mee te maken. Jammer dat het te donker was om foto's te nemen. We arriveerden net op het moment dat de kinderen (ik schat 3 tot 7 jaar) aan hun sheep riding competition begonnen. Kleine jongens en meisjes worden goed beschermd op een schaap gezet/gelegd en dan rent dat schaap van de ene kant van de arena naar de andere kant. Bedoeling is dat ze er zo lang mogelijk opblijven. Je had die kleintjes moeten zien. Ze genoten ervan. Niet te doen. Ik wist niet eens dat dit bestond. Daarna het bull riden zelf. Een heel andere ervaring in het echt buiten op tv. De sfeer was formidabel. Ik zat daar de hele tijd op die tribune te genieten met een glimlach van hier tot in Tokio. Ooit het gevoel gehad dat je midden in een film beland was?

Een fotoke van het internet geplukt om het toch eens te laten zien, sheep riding.

Dan naar binnen. Tijd voor Jess en mij om te laten zien uit welk hout we gesneden zijn. Ik kan het zelf nog niet helemaal geloven maar toch is het echt. Ik bereed in een overvolle cowboy bar de mechanische stier!!! :-) Het was de maxxxxxxx! Het filmje is wat aan de donkere kant, maar ik wil het jullie toch niet onthouden. Dit staat hoog gerangschikt in de lange lijst van hoogtepunten die ik hier al beleefde. Als je bedenkt dat ik vorige week op een ijzeren stier zat die niet bewoog, maak ik toch serieuze vorderingen hé. We zijn nog maar week 2. Waar gaat dat eindigen?

Fotoke direct erna. Ik moest duidelijk mijn adrenaline nog verwerken.

Dank u meneer omdat ik in uw bar zo'n toffe momenten mocht beleven.

Bij het zien van deze sticker voelde mijn familie heel dichtbij. Twee vliegen in één klap.


En dit deed me ook sterk aan thuis denken. ;-)

Donkey shot of don quichotte?

We vertrekken nu naar Estes Park.

Blog to you soon!

Happy Heidi

:-x

Boy oh boy!

Pompaf en beddebakske binnen. Veel te vertellen want ik beleefde een onvergetelijke dag en avond. De details zijn voor als ik wakker ben.

Slaapwel!

X

Wendy Woo - Afraid Of The Dark